Gentse horeca verwarmt buitenlucht

Met deze vriestemperaturen een terrasje doen? Liever niet volgens het Gents MilieuFront. Met zulke temperaturen moet je niet op een terras je koffietje drinken. Ga gewoon binnen zitten.” is de reactie van Christophe Rogolle, GMF-vrijwilliger.

Maar liefst elf gaskachels en dertien lampen verwarmden afgelopen zaterdag de buitenlucht van de Gentse binnenstad. GMF ondernam deze telactie van terraskachels en lampen om deze absurde energieverspilling aan te kaarten. Op vele terrassen waren er wel lampen geïnstalleerd, maar stonden ze gelukkig uit, er zat immers niemand op het terras. Zeker vier lege terrassen mét verwarming werden ‘ontdekt’: Krokantino, ’t Postje (Korenmarkt), Contrast (Vrijdagmarkt) en Amfora (Mageleinstraat). De Zwarte Zee op de Graslei had het warmste terras: daar werkten een gaskacheltje en maar liefst 4 elektrische lampen. Positief is wel dat er ook dekentjes liggen, maar met temperaturen rond het vriespunt volstaan deze natuurlijk niet. Onze boodschap? Als het te koud is moet je binnen zitten! En als het maar net iets te koud is voor een terrasje, bijvoorbeeld in de herfst of lente, bied dan alleen fleecedekentjes aan de klanten. Milieuvriendelijk, goedkoop én efficiënt!

“De energieverspilling van zo’n gaskachel is niet gering”, legt Jasmin Lauwaert uit. “Om een kachel ongeveer 10u te laten branden is een volle gasfles nodig. Met het dagelijks verbruik van één gaskachel kan een gezin van vier personen het huis verwarmen, koken, warm water gebruiken, en dit twee dagen lang!” Een gaskachel verbruikt dus dubbel zoveel als een gemiddeld gezin. Een serieuze milieukost, vindt het GMF. Voor de eigenaars betekent dit ook een grote financiële kost. Een kelner legde uit dat de lampen aan staan om rokers aan te trekken. “En als het terras naast ons verwarming heeft, moeten wij dit natuurlijk ook hebben.” Hij voegde eraan toe dat de energiefactuur hierdoor gigantisch hoog is en vond het eigenlijk zelf ook onverantwoord dat de lampen aan staan terwijl er geen klanten op het terras zaten.

 Fotograaf: Christophe Rogolle