GMF laat zich niet vals beschuldigen

Op woensdag 20 mei 2026 lanceerde VOKA een volstrekt belachelijke aanval op Gents MilieuFront. Wij zouden onze juridische mogelijkheden misbruiken door stilstand te organiseren in de stad, en ons stevig verrijken met overheidsgeld. GMF multimiljonair, zoals VOKA? Was het maar waar, we zouden snel weten wat te doen met zoveel centen!
GMF liet deze beschadigingsoperatie niet zomaar gebeuren en stuurde meteen een antwoord de wereld in, dat ook werd gepubliceerd in Het Nieuwsblad.

VOKA vzw, een van de grote werkgeversorganisaties in Vlaanderen, ergert zich mateloos aan de werking en financiering van Gents MilieuFront. Wij zouden elke verandering in Gent juridisch aanvechten, en dat met overheidsgeld. En passant trekt VOKA onze financiële huishouding in twijfel door te beweren dat wij ‘een stevige euro’ overhouden aan onze vele projectsamenwerkingen. Opmerkelijk, die aanklacht, komende van een vzw waarover De Tijd vorig jaar kopte: “VOKA heeft oorlogskas van 83 miljoen euro”.

Om met de centenkwestie te beginnen: GMF telt dertien vaste medewerkers en werkt samen met heel wat freelancers. (Het zijn normale cao-lonen, mocht u het zich afvragen.) We hebben verschillende grote meerjarige opdrachten en een normale financiële buffer om onze medewerkers te beschermen. Uiteraard staat er geld op onze rekening. Onze boekhouding en werking zijn transparant. Vlaanderen controleert die ook. De Vlaamse Begeleidingscommissie evalueerde onze werking in 2025 en besloot: “Dit is een zeer goed draaiende vereniging, die in veel opzichten een voorbeeld kan zijn voor andere organisaties.”

Wij zijn een partner die een grote return on investment levert. Mocht Stad Gent bijvoorbeeld al die duizenden geveltuinen zelf aanleggen, dan zou de kost voor de belastingbetaler een veelvoud bedragen. Wij zetten het geld dat ons wordt toevertrouwd steevast in voor een beter Gent, van renovatieadviezen voor gezinnen tot groenere speelplaatsen. Het grootste deel van onze middelen komt van projectfinanciering. Dat is geld dat specifiek dient voor concreet omschreven opdrachten en niet voor iets anders. 

Met een – klein – deel van onze centen (bijvoorbeeld via een crowdfunding om op te komen voor gezonde lucht) maken we gebruik van onze juridische rechten. Wij werken veelvuldig samen met overheden en bestrijden ze ook soms, dat is perfect normaal in een gezonde democratie. Zorgen wij in Gent voor stilstand, zoals VOKA beweert? Nounou. Er zijn in Gent jaarlijks duizenden vergunningsaanvragen. Wij mengden ons in 2025 formeel in 20 verschillende dossiers. Slechts zeer uitzonderlijk kanten we ons echt tégen een plan, zoals wanneer een projectontwikkelaar een villa wil bouwen in een stadspark. (We verzinnen het niet.) Meestal proberen we een project beter te maken, zoals bij Artevelde: we verzetten ons niet tegen de nieuwe campus aan de Dampoort, maar vragen om het eigen parkeerbehoefteonderzoek ernstig te nemen. Is dat echt zo extreem? Is het echt zo gek om overheden te herinneren aan hun eigen doelstellingen rond pakweg gezonde lucht (LEZ-zaak)? Is het echt zo van de pot gerukt om te luisteren naar mobiliteitsexperts die het nut van een weefstrook in vraag stellen?

Met deze aanval stelt VOKA zich op als pleitbezorger van een breder offensief tegen inspraakrechten van burgers en middenveldorganisaties. Is het problematisch dat organisaties of buurtbewoners gebruikmaken van democratische rechten? Een vreemde redenering, zeker voor een organisatie die zelf dagelijks lobbyt voor haar eigen belangen. 

Maar eerlijk: welke meerwaarde heeft dit heen-en-weergeschrijf? We zouden onze tijd ook kunnen besteden aan concrete oplossingen voor duurzaam ondernemerschap, toekomstbestendige industrie en leefbare buurten. Daar wint Gent wél bij. Daarom lanceren wij liever een voorstel dan een aanval: hé, VOKA, organiseren we dit najaar over een van bovenstaande thema’s een congres? Onze uitnodiging zit ondertussen al in jullie mailbox. We komen graag langs. En geen zorgen, we brengen met veel plezier een gevelplantje mee.

Dit opiniestuk verscheen in Het Nieuwsblad op 20/5/2026 online, en op 21/5/2026 in print.